Dört pil tipi.
Avantajlar ve dezavantajlar.

Seçenekler
bunlar.

AA formatındaki fotokapanlar için tam olarak dört hücre tipi var. İkisi tek kullanımlık, ikisi şarj edilebilir. Her birinin kendine özgü bir deşarj eğrisi var – ve kameranın bundan ne kazandığına tam olarak o karar veriyor.

Dört belirti,
dört neden.

Bu dört örüntüyü neredeyse her fotokapan kullanıcısı bilir. Hiçbiri arıza değil – her biri bir hücre tipine ve onun deşarj eğrisine bağlanabilir. Bu rehberde tekrar tekrar karşına çıkacaklar.

AA hücre mi,
üretici paketi mi?

Neredeyse her fotokapan AA hücrelerle çalışır. Bunun yanında hemen her üretici, yalnızca kendi kameralarına uyan bir lityum pil paketi sunar. Bu paketler iyi çalışır, buna diyecek yok – ama önceden düşünmen gereken iki nokta var.

Sahada kullanılabilirlik

Av sahasında elektriğin biterse AA hücreleri her benzin istasyonunda, her yapı marketinde, her süpermarkette bulursun – gerekirse Avrupa'nın diğer ucundaki tatilde bile. Buna karşılık üretici paketi bittiyse o gün bitmiştir. Yedeğini yalnızca uzman bayilerde bulursun, çoğunlukla da hemen değil.

Yatırımın ömrü

150 ile 250 avro arasındaki bir fotokapan miras değildir. Teknoloji ve tasarımlar her yıl değişir, bir noktada kamera ya biter ya da yenisiyle değiştirilir. Pil paketi o zaman hiçbir şeye uymaz ve değersizdir. Buna karşılık iyi bir AA şarjlı pil takımı kameradan rahatlıkla uzun ömürlüdür; ardıl modele, ikinci kameraya ya da gerekirse el fenerine geçer.

Alkalin.
Sınırları eğri gösterir.

Alkalin hücreler akla ilk gelen seçenek: uygun fiyatlı, her yerde bulunur ve her kamera tarafından destekleniyor. Ilıman sıcaklıklarda kısa kullanımlar için de fazlasıyla yeterliler. Ancak fotokapanlarda onlarla sürekli sınırlara toslanır – ve bunun nedenini gerilim seyirleri gösterir.

Ambalajdaki kapasiteyi asla alamazsın

Pil üreticileri, ambalaja basılan kapasiteyi hücreyi 0,8 V'a kadar boşaltarak belirler. O noktaya kadar çıkan her şey ambalajda yazar. Ancak kamera üreticileri, bir alkalin hücrenin bu sınırın çok üzerinde kızılötesi flaş için yeterli gücü vermeyi bıraktığını bilir. Kamera siyah gece görüntüleri üretmesin diye cihazı daha önce tamamen kapatırlar – modele göre yaklaşık 1,0 V'ta.

1,0 V ile 0,8 V arasındaki alanın tamamı böylece kapasite bilgisinde yer alır ama kameran için erişilmezdir. Belirtilen 2.000 mAh'ın tamamı asla sana ulaşmaz. Kameranın tasarımı gereği dokunamayacağı bir kapasitenin parasını ödüyorsun.

Gece görüntüleri neden siyah

Burada belirti 01 ve belirti 04 aynı anda çözülüyor.

Alkalin hücreler ani yük zirveleriyle kötü baş eder. Bekleme durumunda – kamera yalnızca beklerken – kullanılmış bir hücre uslu uslu 1,5 V'unu gösterir. Her şey sağlıklı görünür. Sonra av geçer, kızılötesi flaş ateşlenir ve bir anda gücün kat kat fazlasını ister. Hücre veremez, gerilim flaşın ihtiyaç duyduğu eşiğin altına çöker: siyah görüntü.

Flaş söner sönmez hücre toparlanır ve gündüz fotoğrafı için fazlasıyla yeterli bir değere geri tırmanır. Tam da bu yüzden kamera gündüz turp gibi görünür ve yalnızca geceleri başarısız olur. Bu durum, görünmez 940 nm flaşı bir Low-Glow modelinden belirgin şekilde daha fazla enerji çeken No-Glow kameraları – ve flaşın kısa süre yanmayıp 10 ila 15 saniye boyunca aralıksız çalıştığı video kayıtlarını özellikle sert vurur.

Soğuk: kendiliğinden geçen arıza

Bir alkalin hücrenin kimyası su bazlıdır ve soğuk onu felç eder. Sıcaklık 15 ila 20 °C'den −5 ila 0 °C'ye düşerse gerilim ve kullanılabilir kapasite ciddi şekilde çöker – donma noktasının altında kapasitenin yaklaşık yarısı kaybolur, kimi zaman hücre tamamen devre dışı kalır.

Belirleyici nokta: Bu geri döndürülebilir. Hava yeniden ısınınca güç ve kapasite geri gelir. İşte tam olarak bu, belirti 03'tür – kamera en soğuk dönemde devre dışı kalır, haftalarca av sahasında bozukmuş gibi durur ve ilkbaharda hiçbir şey olmamış gibi yeniden çalışmaya başlar. Hücreler hiç boş değildi. Yalnızca fazla soğuktu.

Avrupa için bu marjinal bir konu değil, normal durum: Ekimden ocağa kadar süren sürek avı ve bekleme avı sezonu Orta Avrupa'da, Skandinavya'da ise çok daha fazla, düzenli olarak don bölgesinde geçer.

Ve sonra akmaya başlarlar

Klasik senaryo: Sezon bitince kameralar hücreleri içindeyken bir kutuya girer. Ertesi yaz pil yuvasını açarsın – ve beyaz, kristalimsi, her şeyi kemirmiş bir manzarayla karşılaşırsın. Akan alkalin hücreler kontakları mahveder ve kamerayı da beraberinde götürür. Bir pil sorunu böylece tam hasara dönüşür.

Tek kullanımlık lityum.
Güçlü ama pahalı.

Tek kullanımlık lityum hücreler alkalinin tam zıddı: teknik olarak üstün, birçok noktada rakipsiz. Yine de birçok kişi onları kullanmıyor ve nedenleri de somut.

Lehinde olanlar

• Tüm AA tipleri arasında en yüksek kapasite. Başka hiçbir hücre daha uzun dayanmaz.
• Alkalin veya NiMH'ye kıyasla yaklaşık yarı ağırlık. Yaya olarak uzak av sahalarına gidenler ya da bir düzine kamera donatanlar bunu hemen fark eder.
• Neredeyse sıcaklıktan bağımsız. Alkalin donma noktasının altında kapasitesinin yarısını kaybederken lityum olsa olsa zerre kadar geriler.

Aleyhinde olanlar

Fiyat. Tek kullanımlık bir lityum hücre, bir alkalinin birkaç katına mal olur. Yaklaşık iki katı dayanır – yani hesapta belirgin bir eksi kalır. Kritik bir konumdaki tek bir kamera için bu kabul edilebilir olabilir. Ama sürekli çalışan çift haneli sayıda kamerada bu düpedüz cebini yakar.

Bir kez ve bitti. Alkalin gibi bir turdan sonra çöp olurlar – üstelik fiyatının birkaç katına.

Hava kargoyla gönderim. Cihazdan ayrı lityum metal piller hava kargoda katı kısıtlamalara tabidir ve yolcu uçaklarında taşınmasına izin verilmez. Kameraları hücreleriyle birlikte yurt dışına gönderenler burada gerçek bir sınıra toslar. Kendi uçak yolculuğun için bu böyle geçerli değil: 2 g lityum içeriğine kadar olan hücreler el bagajında serbesttir ve bir AA lityum hücre yaklaşık 1 g ile bunun açıkça altındadır.

Koku. Ancak son yıllarda fark edilen ve fotokapanlar için özellikle can sıkıcı olan bir nokta: Tek kullanımlık lityum hücreler, insanlar tarafından bile açıkça algılanabilen bir gaz salar. Saha araştırmalarından, kanidlerin – kurt, tilki, rakun köpeği – hücreleri koklayıp kamera konumunu bu sayede güvenilir şekilde bulduğu bildiriliyor.

NiMH.
Önce gerilimi kontrol et.

NiMH şarjlı piller fiyat olarak cazip ve soğuktan etkilenmiyor. Ekimden ocağa kadar süren Avrupa av sezonu için asıl belirleyici nokta tam da bu – alkalinin battığı kış, NiMH'ye hiçbir şey yapmaz.

Ancak satın almadan önce netleştirmen gereken bir soru var. Ve bu soru, NiMH'nin kameranda anlamlı şekilde çalışıp çalışamayacağına karar veriyor.

Zayıf noktası sıcak, don değil

Yaklaşık 27 ila 29 °C'nin üzerinde kapasite belirgin şekilde çöker. Bu egzotik bir sınır değil: Avrupa'da bir yaz ortası günü zaten yeterli ve kızgın güneşteki kapalı kamera gövdesinde sıcaklık ortam havasının hissedilir şekilde üzerinde. Güneşe açık bir kamerayı temmuz ve ağustos boyunca çalıştıran bunu hesaba katmalı. NiMH böylece tüm yıl kullanılan bir pilden çok bir kış pili.

Hava taşımacılığına uygun

Tek kullanımlık lityumun aksine NiMH özel kurallar olmadan seyahat edebilir. Kameralarını yurt dışındaki bir av gezisine götürenlerin önü burada açık.

Kendiliğinden deşarj

NiMH, şarj cihazından çıkar çıkmaz boşalmaya başlar. Onları tam şarj edip iki ay çekmeceye koyup sonra taptaze takamazsın – takım av sahasına zaten yıpranmış gider. Bu yüzden ancak gerçekten çıkacağın zaman şarj et.

Büyük kalite farkları

Neredeyse hiçbir hücre tipinde iddia ile gerçek bu kadar açılmaz. Çok ucuz NiMH şarjlı pillerin kullanılabilir kapasitesi çoğu zaman öyle azdır ki çalışma süreleri iyi alkalin pillerin bile gerisinde kalır – o zaman şarj edilebilirliğin bedelini sürekli kontrol turlarıyla ödersin.

Şarj cihazı
belirleyicidir.

Bu nokta neredeyse hep gözden kaçıyor – ve sahadaki her kullanımdan daha fazla şarjlı pili mahvediyor.

Erken NiMH şarjlı piller zamanlayıcılı şarj cihazlarıyla şarj ediliyordu: hücreyi tak, sekiz saat akım ver, bitti. Sorun bir kez dile getirilince apaçık ortada: Her hücre sahadan farklı bir kalan şarj seviyesiyle döner. Yarı dolu bir hücreyi inatla sekiz saat şarj etmeye devam etmek, onu aşırı şarj etmek demektir – bu da şarjlı pili mahveder. Şarjlı pillerin kötü ününün iyi bir kısmı tam da buradan geliyor: Kötü olan hücreler değil, şarj cihazlarıydı.

Bunun yerine ihtiyacın olan şey akıllı bir şarj cihazı. İki şeyden tanınır:

• Ayrı yuvalar – her hücre takım olarak değil, tek tek değerlendirilir ve şarj edilir.
• Damla şarj – cihaz her bir hücrenin şarj seviyesini kontrol eder, ona göre şarj eder ve hedefe ulaşınca akım basmaya devam etmek yerine damla şarja geçer.

Lityum iyon.
Hedefe en yakın.

Evrensel bir çözüm diye bir şey varsa, o da AA formatındaki şarj edilebilir lityum iyon hücrelerdir.

Kendilerini hızla amorti ederler. Alımda pahalılar. İkinci, en geç üçüncü şarjdan sonra kendilerini ödemiş olurlar – o andan itibaren bedavaya şarj edersin.

Sıcaklık sorun değil. Ne sıcak ne soğuk onları etkiler. İster yaz ortasında kızgın güneşte, ister Skandinavya'da donda: Alkalin veya NiMH'de olduğu gibi mevsimler arasında seçim yapmak zorunda değilsin.

Koku yok. Tek kullanımlık akrabalarının gaz salma davranışı lityum iyon pillerde yok. Yani av – ve özellikle kanidler – kamerayı hücreler üzerinden tespit edemez.

İşin sırrı: hücre başlığındaki bir mikroişlemci

Bir lityum iyon hücrenin doğal gerilimi 3,7 V'tur – oysa fotokapanlar hücre başına 1,5 V bekler. Bu nasıl bir araya geliyor?

Hücrenin başlığında, çıkış gerilimini düzenleyen bir mikroişlemci oturur. İçerideki doğal gerilim ne yaparsa yapsın ve ömür boyunca ne kadar düşerse düşsün: Kontakta tam olarak 1,5 V çıkar. Şaşmaz.

Bu da onları bulabileceğin en sabit güç kaynağı yapar. 1 A'lik bir akım çekişi, görünmez bir No-Glow flaşı, hatta video – hücre bunu kaldırır. İçeride gerilim böyle bir yük zirvesinde kısaca bükülüp yeniden yükselebilir, çıkışta 1,5 V olarak kalır. Alkalinde siyah gece görüntülerine yol açan yük altındaki çöküş, burada tasarım gereği imkânsız.

Pürüz – ve nasıl çözüldüğü

Sabit gerilimin uzun süre tek kullanımlık lityumdaki ile aynı bedeli vardı: belirti 02. Hücre bir ay sonra 1,5 V gösteriyorsa ve üç ay sonra hâlâ 1,5 V gösteriyorsa, her ölçüm değersizdir. Güvenilir bir kalan kapasite kontrolü düpedüz imkânsızdı.

İşte tam burada son yılların hücre nesli belirleyici bir adım attı. Modern Li-Ion piller çıkış gerilimini, çökene kadar tutmak yerine ömrün yaklaşık %80'inden itibaren bilinçli olarak yavaş ve öngörülebilir şekilde düşürüyor. Kameraya ve tetiklenme sıklığına bağlı olarak böylece birkaç aylık bir pencere elde ediyorsun; bu pencerede şunu görüyorsun: Bu takımın yakında değişmesi gerekiyor.

Böyle bir hücre neler yapıyor

Örnek olarak, fotokapanlar için geliştirilmiş bir hücre olan XTAR CLR 4300'ün temel verileri:

Dört tip,
tüm değerler.

Hücre işin
yalnızca yarısı.

Doğru pil tipi ne kadar önemli olsa da – çalışma süresine tek başına o karar vermiyor. Aynı iki hücre takımı iki kamerada farklı sürelerde dayanır, hem de fena halde. Şu etkenler de işin içinde:

• Kameranın bekleme akımı tüketimi – hiçbir veri sayfasının övünmediği sessiz sabit gider
• Günlük tetiklenme sayısı ve gündüz çekimlerinin gece çekimlerine oranı
• Tetiklenme başına görüntü sayısı – bir yerine üç daha fazla bilgi verir ama üç katına da mal olur
• Fotoğraf mı video mu – videoda özellikle uzunluk. Uzun bir gece videosu, IR flaş boyunca çalıştığı için en pahalı işlemdir
• IR LED'lerin sayısı ve gücü
• Mobil şebeke çekimi, dosya boyutu, aktarım sıklığı – gönderici kameralarda çoğu zaman en büyük kaldıraç
• İletişim aralığı – kameranın gerçekten her 15 dakikada bir sunucuya yeni komut var mı diye sorması gerekiyor mu?
• Dış sıcaklık ve kameranın kapanma gerilimi

Pratik için
sekiz kural.

1. Asla karıştırma. Tipleri, markaları veya şarj seviyelerini karıştırma – en zayıf hücre tüm takımı belirler.
2. Hücreleri hep birlikte değiştir. Beş yorgun hücrenin yanındaki taze bir hücre bir işe yaramaz.
3. Gece görüntüleri siyahsa önce hücreleri değiştir, kameradan şüphelenmeden önce. Bu, açık ara en yaygın neden.
4. Yalnızca yük altında ölç. Boştaki 1,5 V'luk bir gerilim, hücrenin flaşı hâlâ kaldırıp kaldırmadığı hakkında hiçbir şey söylemez.
5. Şarjlı piller akıllı bir şarj cihazına aittir – ve Li-Ion kendi cihazına. Zamanlayıcılı cihazlar hücreleri mahveder.
6. Kontakları göz önünde tut. Kirli veya oksitlenmiş kontaklar geçiş direncini artırır ve tam da flaşın ihtiyaç duyduğu anda gücü çalar.
7. Depolamadan önce hücreleri çıkar. Özellikle alkalini. Bu iki dakikanı alır ve kamerayı kurtarır.
8. Arızayı beklemek yerine zamanında değiştir. Kızgınlık döneminden önce, sürek avından önce, uzun bir yokluktan önce: belirleyici çekimi kaçırmaktansa yarı dolu bir takımı değiştirmek yeğdir.